۱۳۹۳ خرداد ۳۰, جمعه

روزنامه نگاری بیمار و ترکیب هوش، وقاحت و حماقت!


در روزنامه سراسری "شهروند" در ایران کاریکاتوری منتشر می‌شود که دو مرد مسلح به تفنگ و شمشیر و صورت پوشیده کاملا مشابه در حال شلیک به یکدیگر، کودکی به خون خفته و تابلویی که عنوان "بین النهرین" روی ان خط خورده و به جایش "بین الجهلین" نوشته شده را نشان می‌دهد. ایراد کار کجاست؟ این کاریکاتور، طرفین مخاصمه را کاملا برابر و مشابه در نظر گرفته است که به باور من غیر منصفانه، نا دقیق و گمراه کننده است.

این درست است که دو طرف ماجرا یعنی داعش و حکومت مرکزی هر دو مسلح هستند، اما یک طرف دولتی قانونی است که هرچند دارای عملکرد جناحی و شبه دمکراتیک است و در زمینه سرکوب مخالفان "سنی مذهب" هم بسیار بدنام  است و خود رایی و مشی مطلقا غیر دمکراتیک نخست وزیرش آن را بی اعتبارتر هم کرده است، اما دیگران را به صرف "سنی" بودن نمی‌کشد، اسیران را تیرباران نمی‌کند و مردم کوچه و بازار را برای تفریح به گلوله نمی‌بندد. این دولت را هر چه بتوان نامید، نمی‌شود آن را همسان و هم ردیف یک گروه جانی، وحشی و آدمکش فرض کرد.

۱۳۹۳ خرداد ۲۵, یکشنبه

داعش؛ روایتی ناتمام از فاجع

در سال ۲۰۰۹، بخش‌هایی از یک تحلیل اطلاعاتی درباره‌ی «توان، نفوذ و کارآیی القاعده در کشورهای خاورمیانه» به بیرون درز کرد که از جمله به «ارتباط گسترده‌ی سازمان اطلاعات رژیم سوریه با القاعده» اشاره می‌کرد. تحلیل‌گران به این جمع‌بندی رسیده بودند که «کلید القاعده» در اختیار سوریه است و به همین دلیل هم هرگز سوریه تا زمان ارائه این تحلیل، هدف هیچ حمله‌ای از سوی القاعده قرار نگرفته بود. در بخش‌های درز کرده تحلیل به برخی دیدارهای پنهانی مقام‌های امنیتی رژیم سوریه و القاعده و برخی کمک‌های رد و بدل شده میان دو طرف نیز اشاره شده بود. (١)(٢)(٣)