۱۳۹۲ مرداد ۳۱, پنجشنبه

حق تعیین سرنوشت، جدایی طلبی و تمامیت ارضی

این مطلب رونوشت اصلاح شده یک پست کوتاه فیس‌بوک و بحثهای مفصلی است که در ذیل پست و در نقد آن درگرفت.

هيچ چيز به جز حق حيات انسان، حق انتخاب و كرامت انساني او مقدس نيست و هر مقدس سازى ديگرى مقدمه ناگزير حذف خونين و بدون گذشت ديگري است كه مرزهاي مقدس ما را باور نكرده و در صدد گذشتن از آن است.

بنا بر كدام معيار اخلاقى و بر اساس چه اصل منطقى، مقدس دانستن «نظام و حفظ آن» در جمهوری اسلامی كه نتيجه ناگزير آن سركوب و كشتار مخالفان و براندازان بالقوه نظام سياسي است، از نظر مخالفان این نظام، تقديسي نكوهيده، نامقبول و واپسگرايانه است اما از نظر بخش بسیار وسیعی از همین مخالفان، «مقدس سازي تماميت ارضي ایران» كه نتيجه ناگزير آن هم سركوب، كشتار و حذف جدایی طلبان است امری اخلاقى، پيشرو، شجاعانه و شرافتمندانه است؟
به بيان ديگر چرا پايبندى به ملزومات يك خط قرمز (حفظ نظام) مردود و پايبندى به ملزومات خط قرمز ديگري (تماميت ارضي) ممدوح است؟ در هر دو حالت انسان‌هايي هستند كه خط قرمزها را به اتكاي اصل حق انتخاب به هيچ مي انگارند و در صدد درانداختن بازي ديگري هستند.(تغيير نظام سياسي يا تغيير مرزهاي سياسي) مقدس سازيها در واقع امكان توسل به گفتگو براي حصول توافق را ناممكن ساخته و در بلند مدت خود به مشكل بدل مي شوند. ادامه مطلب

۱۳۹۲ مرداد ۲۶, شنبه

ایران کثیرالمله، هویت طلبی و توهم نقد!


اقای محمد جلالی چیمه مقاله ای تحت عنوان "هویت خواهی یا هویت زدایی؟ پاسخی دیگر به تفرقه افکنان" نوشته اند و تعریضی هم به مقاله من درباره سیاستهای چند زبانی در ایران داشته اند. مقاله جناب جلالی که به نوشته خودشان گلچینی از یادداشتهای پراکنده انتشار نیافته ایشان است مقاله‌‌‌ای آشفته و فاقد انسجام درونی است و بیش از انکه به یک مقاله تحلیلی بلند شباهت داشته باشد به کشکولی از ایده های پراکنده و استدلالهای نادرست شبیه است. این مقاله همچنین حاوی توهینها و تهمتهای سخیفی به هویت طلبان و فعالان اقلیتهای ملی در ایران است که وهن قلم نویسنده است. قصد نقد تک تک مدعاهای نادرست ان مقاله را ندارم چرا که پرداختن به هر کدام از انها مجالی فراخ و بحثی گسترده می‌طلبد. من در اینجا تنها به چند نکته مشخص در نوشته اقای جلالی خواهم پرداخت که به مقاله پیشین من ارتباط دارد. ادامه مطلب

۱۳۹۲ مرداد ۲۱, دوشنبه

سیاست چند زیانی در ایران؛ ضرورت اخلاقی یا انتخاب سیاسی؟

هفده سال پیش سازمان جهانی یونسکو کتاب اطلس زبانهای در معرض خطر را منتشر نمود تا توجه عمومی را به خطر نابودی بخش مهمی از میراث فرهنگی بشر جلب کند. هشدار یونسکو در رابطه با خطر خاموشی بسیاری از زبانهای زنده دنیا اگر چه توجه طیف وسیعی از سیاستگذاران موثر و متخصصان مرتبط را در کشورهایی برخوردار دنیا جلب کرد اما ملاحضات سیاسی در کشورهایی که اتفاقا بخش بزرگ زبانهای در خطر در ان وجود دارد موجب شد این هشدار چندان جدی گرفته نشود. یونسکودر سال 1999 در ادامه تلاش برای حفظ مهمترین و بزرگترین میراث فرهنگی بشر، روز بیست و یکم فوریه را روز جهانی زبان مادری نامید و هر سال با انتخاب شعاری معطوف به ضرورت حفظ زبانهای زنده دنیا به استقبال این روز می رود و از همه دولتهای عضو می‌خواهد تا در سیاست گذاریها و برنامه ریزیهای کلان خود حفظ تنوع زبانی شهروندان خود را در اولویت قرار دهند. ادمه مطلب