۱۳۹۲ فروردین ۵, دوشنبه

افراط گرایی و شوونیسم


خواندن و دیدن واکنشها به مقالات مرتبط با کردها، ترکها و عربها بسیاری اوقات نگران کننده و حتی ترسناک است. واکنش پان ایرانیستها و فعالان افراطی ناسیونالیست ترک و کرد و عرب به مطالبی که نمی پسندند و خشم انها را بر می انگیزد نشان از نفرتی ویرانگر دارد که باید نگران ان بود. 
نگرشهای افراطی در هر سویی و معطوف به هر هدفی که باشند در عمل می توانند منجر به حذف دیگری شوند. افراط گرایی اقلیتهای تحت ستم و پان ایرانیسم مسلط در مقام عمل سیاسی برای تثبیت یا توسعه قلمرو مفروض خود یا نیل به اهداف همیشه مقدس و تزلزل ناپذیرشان! می توانند مبادرت به حذف و پاکسازی خشن و خونین دیگری بکنند.
 
پان ایرانیستهایی که هر فعالیت هویت طلبانه را تجزیه طلبی معنا کرده و اماده اند برای حفظ سرزمین اریایی سر از تن همه تجزیه طلبهای وطن فروش ترک، کرد و عرب جدا کنند از درک این واقعیت عاجزند که اولا علایق هویت طلبانه اسم رمز جدایی طلبی نیست و هر فعال سیاسی هویت طلبی، تجزیه طلب و ضد ایرانی نیست و ثانیا علایق جدایی طلبانه هم بخشی جدایی ناپذیر از زندگی سیاسی در ساخت سیستمهای متمرکز در جوامع چند هویتی در جهان مدرن است و ربطی به دشمن خارجی، وطن فروشان و توهماتی این چنینی ندارد. ادامه مطلب


 
 
مهمتر از همه اینکه با توجه به راهبرد بودن و نه غایت بودن علایق جدایی طلبانه، با اصلاح ساخت سیاسی به شیوه ای بنیادی می توان ان علایق را تضعیف و به گفتمانی حاشیه ای و غیر موثر بدل کرد.


فعالان افراطی ترک و کرد نیز در برخورد با یکدیگر به شدت ناشکیبا بوده و ادعاهای ارضی، انها را بالقوه مستعد درگیرهای خونین در شرایط بحرانی می کند. آنها همچنین نگاهی به شدت فارس ستیز داشته و علایق استقلال طلبانه و حتی علایق صرفا هویتی را با شیوه ای نامعمول به فارس ستیزی افراطی پیوند می دهند.


لذا آنچه بسیار بیشتر از علایق استقلال طلبانه اهمیت دارد شیوه های تعقیب اهداف سیاسی و فرهنگ سیاسی معتبر در میان بازیگران سیاسی است. در این معنا انچه باید به حق نگران ان بود نه علایق احتمالا استقلال طلبانه نزد برخی گروه ها و جریانهای سیاسی که افراطی بودن جریانهایی در هر دو سو است که برای تحقق ارمانهایشان هیچ خط قرمزی نمی شناسند و تمام روشها را مجاز می شمارند.
 
 

 
 

0 نظرات:

ارسال یک نظر