۱۳۹۰ مهر ۲۵, دوشنبه

شیفتگان خدمت و انتخابات اینده

  در راستای تاکید علیرضا رضایی دال بر اینکه در خودنویس تنها مطالبی منتشر می شود که به نحوی به آل و خاندان هاشمی رفسنجانی ارتباط داشته باشد، من هم برای شروع به نوشتن در خودنویس به موضوع جذاب هاشمی رفسنجانی می پردازم و البته جهت محکم کاری آل و خاندانش را کنار گذاشته و یکراست سراغ خودش می روم.


    رفسنجانی در اخرین اظهاراتش درباره انتخابات مجلس نهم گفته است : "می توان با فراهم نمودن شرایط مدنظر فعالان سیاسی دلسوز نظام و گسترش آگاهی بخشی و نقد منصفانه، فضای مناسبی برای مردم و گروه ها برای حضور در انتخابات فراهم کرد." ادامه مطلب



    در همین عبارت کوتاه چند نکته خوب برای گیر دادن وجود دارد که حیف است همینطور گیر نداده زمین بماند!
 اصطلاح "فعالان سیاسی دلسوز نظام" عنوانی فاقد معنای روشن، غیر سیاسی و بسیار کشدار است. نسبت یک فعال سیاسی با نظام سیاسی متاثر از روشی که او برای رسیدن به اهدافش انتخاب می کند و باور یا عدم باورش به مشروعیت ان نظام سیاسی تعریف می شود و "فعال سیاسی دلسوز نظام" از ان تعابیری است که نمی توان هیچ مصداق روشنی در عالم واقع برای ان پیدا کرد.
   
     فرض را بر این بگذاریم که منظور هاشمی رفسنجانی از دلسوز نظام کسی است که "مشروعیت نظام سیاسی موجود را پذیرفته و فعالیت سیاسی خود را در چارچوب قواعد ان پیش می برد و به همین اعتبار در نهایت در جهت تحکیم اعتبار و قدرت نظام حرکت می کند." با این پیش فرض شرایط مدنظر چنین فعالانی نمی تواند منجر به تضعیف نظام سیاسی و در نهایت تغییر ماهیت مطلوب و مشروع ان گردد. مردم و گروههایی هم که با فراهم نمودن "ان شرایط" در فضای مناسب ایجاد شده در انتخابات شرکت می کنند قاعدتا با فعالان دلسوز مدنظر هاشمی رفسنجانی همداستان بوده و دیدگاه مشابهی نسبت به نظام سیاسی دارند.


    با این تفاسیر انچه به بازی انتخاباتی مد نظر هاشمی رفسنجانی اعتبار می بخشد و فضای مشارکت مردم مورد نظر ایشان را ایجاد می کند اساسا درون سیستمی و تابعی از ساخت قدرت مستقر است و به خواست فعالان سیاسی و مردمی که با اصل نظام سیاسی موجود و ساختارهای ان مشکل دارند ارتباطی ندارد. در واقع به نظر می رسد انچه ایشان طلب می کند شرایطی است که همه جناحها و جریانهای درونی نظام شانس رقابت برای کسب بخشی از قدرت را داشته باشند و جناح خاصی به تنهایی تمام قدرت را قیضه نکرده و شانس رقابت برای همه خودیها فراهم باشد.


    قاعدتا چنین مطالبه ای ارتباطی با خواسته های بخش بزرگتری از مردم و فعالان و گروه های سیاسی تحول خواه، سبز و اپوزیسیون ندارد و انچه ایشان به عمد و به طور مبهم "مردم و گروه ها"می خواند، تنها بخش کوچکی از مردم و گروههای خودی را شامل می شود که سالهاست شیفتگان خدمتند نه تشنگان قدرت!  

منتشره در خودنویس

0 نظرات:

ارسال یک نظر